Geen producten (0)

De Magic club

Eind 1993 leerde ik het spel Magic the Gathering kennen. Ik was onmiddellijk verkocht. Even voor de niet-kenners: in dit spel ben je een tovenaar die met een stapel kaarten, welke je spreuken voorstellen, je tegenstander probeert te verslaan.

Dit spel ziet er mooi uit wat betreft artwork, is strategisch van een zeer hoog niveau, maar kan tegelijk door iedereen op elk niveau gespeeld worden. Daarnaast is het erg uitdagend om de kaarten te gaan sparen om sets compleet te krijgen. Voor al deze aspecten ben ik erg gevoelig en al gauw deed ik niets anders dan magicen. U leest het goed, dit werd een nieuw werkwoord voor iedereen die het spel speelt.

Maar deze blog gaat niet zozeer over mij, als wel over de prachtige herinneringen die ik eraan over heb gehouden samen met de kinderen van de St. Paulusschool in Leeuwarden.

In 1995 mocht ik namelijk beginnen als bovenbouw leerkracht op deze school en al snel voelde ik me daar als een vis in het water. De sfeer en contacten met kinderen, ouders en collega’s was geweldig.

Ook in de klas had ik het heel gezellig met “mijn” kinderen.

Omdat ik graag dingen van mezelf meenam en deelde met de kinderen, hadden ze al snel door dat ik Magic speelde. De meeste kinderen waren erg enthousiast over de mooie plaatjes die op elk kaartje staan. En een nieuw beloningssysteem was geboren. In plaats van stickers of een compliment deed ik een Magic-kaart in het schrift als beloning.

Al snel werden de plaatjes onderling ook geruild en raakten alle kinderen steeds meer geïnteresseerd in het spel.

Om die interesse te voeden begon ik het spel een beetje uit te leggen. Maar onder de lessen was hier geen tijd voor en tijdens de pauzes was te tijd eigenlijk te kort.

Na overleg met mijn collega’s besloot ik om op vrijdag middag een Magic-clubje te beginnen. Hier had ik dan wel de tijd om dingen goed uit te leggen, konden kaarten geruild worden en kon er uiteraard tegen elkaar gespeeld worden.

Dit bleek een schot in de roos. Al gauw groeide de groep kinderen tot wel 40 kinderen, waarvan er elke week tussen de 20 en 30 kwamen opdagen.

De club groeide in alle opzichten: er werd een ruil map aangelegd, waar de bijzondere kaarten in kwamen. De kinderen konden hun bijzondere kaarten ruilen tegen bergen gewone kaartjes, zodat ze veel sneller hun eigen speeldeck tot hun beschikking hadden. Hiervoor had ik ook een sponsor gevonden in de persoon van Tol Grishkov (eigenaar van de Spellekijn) die toch niets meer met die kaarten deed.

Ook wilden veel kinderen een toernooi houden. Zo gezegd, zo gedaan. Een toernooi duurde 6 weken, waarbij er elke week een ronde werd gespeeld. Inleg was geloof ik een paar gulden, zodat ook werkelijk een prijs gewonnen kon worden in de vorm van een nieuw pakje kaarten.

Zo werd de vrijdagmiddag een mengeling van spanning in de vorm van een toernooi, leren in de vorm van elkaar uitleggen hoe kaarten werken, gezelligheid van het samen een spel spelen en interesses delen en niet in de laatste plaats vriendschap.

Toen ik in 2001 afscheid nam van de St. Paulusschool, moest ik helaas ook stoppen met de magic club.

Ik had geen mooiere beloning kunnen krijgen van de kinderen dan de beker die ik van ze heb gehad met de tekst “Gert de Magic Master”

Jongens en meiden bedankt voor al die prachtige herinneringen op de vrijdagmiddag tijdens onze magic club

 

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren
Facebook Pinterest

Wij maken gebruik van cookies om onze website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring.